11 Haziran 2006 tarihinde Leipzig’de oynanan karşılaşma, spor tarihinin en ilginç ve dramatik anlarından birine sahne oldu. Takımlar sahada yerlerini aldığında, stadyumun hoparlörlerinden eski milli marş olan ‘Hej Slaveni’ yükseldi. Ancak tribünlerde büyük bir sessizlik hâkimdi ve kimse marşa eşlik etmiyordu.
Tarihe Karışan Bir Devletin Son Temsilcileri
Bu sessizliğin arkasındaki temel neden, sahada mücadele eden futbolcuların temsil ettiği ülkenin, müsabakadan sadece sekiz gün önce resmen ortadan kalkmış olmasıydı. Artık var olmayan bir devletin marşı çalınırken, hem oyuncular hem de taraftarlar için bu ezgi ‘çok komünist’ bir tınıya sahipti ve eski Yugoslavya‘dan geriye kalan nadir parçalardan biriydi.
40 Bin Kişilik Sessizlik
Stadyumu dolduran 40 bin futbolseverin hiçbiri, artık haritadan silinmiş bir ülkenin milli marşını seslendirmek istemedi. Yaşanan bu çarpıcı sessizlik, o akşam yeşil sahada sergilenen futboldan çok daha derin bir anlam taşıyordu. Leipzig’deki bu anlar, bir devrin parçalanarak sona erdiğinin en somut kanıtı olarak tarihe geçti.
